شب بود...

و هوا هم خیلی خوب بود! تو چله تابستون،‌ باد خنک شبانه کوهستان گونه هاشو نوازش میکرد!
موهای آشفتشو با دستهاش آروم کرد و شیشه اتومبیلش رو بالا کشید که به عشق بازی باد و موهای همسفرش خاتمه بده!
برای اولین بار بود که با هم همسفر شده بودن!
پسرک نیم نگاهی به دخترکی که کنارش رو صندلی کمک راننده نشسته بود انداخت!
چشمای قشنگشو بسته بود و تابش مهتاب روی صورت لطیفش اونو شبیه پری شهر قصه ها کرده بود!
لبخند زیبایی روی لبهای خوش ترکیبش نشسته بود که حاکی از رضایت و آرامش اون بود!
به سختی چشمای بی قرارش رو از صورت معشوقش گرفت و به جاده دوخت...
حالا دیگه تقریبا به مقصد رسیده بودند!
با ایستادن ماشین دخترک چشم عسلی هم چشماشو باز کرد و متوجه پایان عمر کوتاه سفر شد...
ـ پاشو! پاشو عروسک قشنگ من!
ـ پاشو دلبرکم که امشبی را که در آنیم غنیمت شمریم! شاید ای جان!‌ نرسیم به فردای دگر...
دخترک لبخندی زد و از ماشین پیاده شد و با هم وارد ویلا شدن!
امشب اولین شب با هم بودنشون بود!
اولین شبی که تا صبح با هم بودن و این همیشه بزرگترین آرزوی اونا بود!
چند وقتی بود که برای با هم بودن با خانوادهاشون می جنگیدن و بعد از کلی جار و جنجال و به نتیجه نرسیدن، بالاخره دخترک راضی شد که پیشنهاد پسرک رو بپذیره و حالا اونا به دور از چشم خونواده هاشون میتونن در کنار هم باشن! حتی شده برای ۱ شب!!
دخترک مانتو و روسریشو در میاره و میره کنار پنجره! با اون هیکل ظریف و لوندی که داره کنار پنجره ای رو به کوهای بلند که مهتاب سعی در داخل آمدن داره چقدر هوس انگیز به نظر می رسه!
و پسرک از پشت، تمام اندام عشقش رو بادقت بررسی میکنه و قند توی دلش آب میشه که بالاخره به مرادش میرسه امشب!
آروم نزدیک دخترک میشه و دستاشو دور کمرش حلقه میکنه و در گوشش میگه:
تو منو دیوونه خودت کردی فرشته ناجی من! عروسک من!‌ ماه من!‌ عشق من! همه زندگی من!
به اندازه تمام ستارهایی که امشب تو آسمونه دوستت دارم عزیزم!
و گونه های دخترک را می بوسد!
دخترک هم بر می گرده و دستهاشو به گردن پسرک آویز می کنه و مجنون رویاهاشو کاملا در آغوش می گیره و میگه: منم همینطور! خیلی دوستت دارم!
و آروم آروم میرن رو تخت خواب و آماده میشن تا به دور از هر حصار و مانعی سلولهای بدن همدیگه رو لمس و عطر تنشون رو با تمام وجود حس کنن!
ناگهان دخترک انگار که چیزی به یادش امده باشه از رختخواب بلند میشه و دوباره میره کنار پنجره!
دستی به موهای خرمایی بلندش که روی سینه هاشو پوشونده میکشه و با کمی اضطراب میگه:
من میترسم عزیزم! دلم شور میزنه...
پسرک که انتظار همچین حرکتی رو از دخترک نداشت بلند میشه با همون لحن آروم میگه:
نترس خوشگلکم! برگرد به رختخواب! معجزه عشق همه چیزو درست میکنه!
امشب دریچه ای جدید به رومون باز میشه و من و تو تبدیل به ما میشیم!
این قصه و افسانه نیست عزیزم! عشق یه حقیقته! اینو مطمئن باش...
نور مهتاب زیبایی خاصی به چشمان پسرک داده! چند ثانیه ای به چشمان هم خیره می مونن و بعد از چند ثانیه سکوت، دخترک که انگار چشمان پسرک جادوش کرده دوباره برمیگرده به رختخواب و اینبار خودشو در آغوش پسرک رها میکنه و چشماشو میبنده تا به اوج لذت و آرامش برسه و خودشو اینبار در نه درکنار عشقش! بلکه در وجودش ببینه و ما شدن رو تجربه کنه...
حتی برای ۱ شب!!!
 

از وبلاگ پسری با کفش های کتانی

شعر فریاد از فروغ فرخزاد

خوش بگذره

کی پرشین گیگ داره؟ اگه کسی داره لطف کنه به این ایمیل بفرسته، بدجوری گیرشم، ایشالا از خجالتش در میام

hamishebahar@gmail.com

واه واه، داوود زرنگ شده زود به زود آپ میکنه

چون زود آپ کردم نظر خواهی غیر فعاله، تو پست قبل نظر بدین، پست قبل یادتون نره بخونینا 

امشب یه عروسی دعوتیم، جا همگی خالیه، الآنم دارم میرم دیگه به خدا دارم میمیرم از خوشی، یعنی میشه بعد از چند سال ما بریم عروسی، یوهوووووووووووووووووووووووووووو، تدارکات برم بچینم دیگه، جا همــــــــــــــــــــــــــتون خالیه

عزیز من، شیطون من، جای تو خالی

اومدنت چه شیرینه، بی تو صفا نیست

(( هو ))

پیوست :

 مشکل همیشه بهار دات کام حل شد

اون دوستانی که لینکشون از قلم افتاده بگن تا در اسرع وقت بذارم

کسی پرشین گیگ داره - اگه کسی داره لطف کنه

به هر بهانه برای سفر مهیا، من

همیشه جاده، نماز شكسته، هر جا من

شبیه رؤیت پرهای قاصدك درمه

و ربط بركه خشكیده‌ای به دریا، من

چه اتفاق قشنگی كه از حوالی عشق

تمام طایفه كوچیده‌اند، الا من

چه كرده‌ای كه به جز تو ...بگو! نمی‌خواهم!

عزیز این دل تنها! چه كرده‌ای با من؟

عجیب نیست كه من بی‌بهانه می‌خندم؟

منی كه این همه در قهر بوده‌ام با من

فقط به خاطر آوازهایمان برگرد

به بی ترانه‌ترین كوچ باغ دنیا، من

دوباره دادی و بردند عشق و گندم را

گناه ماند و زمین خدا و تنها من

شاعر: مرجان حکمتی

سلام.حالم خوبه. حال شما هم مطمئن و اميدوارم که خوب باشه.

خب بعد از چند روز اومدم و می‌خوام يکم سبک وبلاگو عوض کنم.يعنی قصد دارم بعضی وقتها براتون نکات مفيدی برای زندگی کردن بهتر رو بگم. که قراره منهم بهشون عمل کنم و اگه شما هم مفيد ديدينش عمل کنيد .اگرم متوجه بعضی نکات نشدين دوست داشتين برام کامنت بذاريد تا توضيح بيشتری براتون بدم.لازم به ذکره که اين نوشته ها از سايتهای معتبری کش رفته شده تا دوستام زحمت و سختی گشتن و خوندن زياد از حد رو به خودشون ندن.

امروز می‌خوام براتون چند روش برای ايجاد احترام برای خود رو بگم:

1- لباس مناسب بپوشيد:

خب به نظر من خيلی خوبه که اگه قصد دارين شيک به نظر برسيد بجای اينکه ده دست لباس رنگ و وارنگ بخريد اونم از هر جنس و نوعی. بهتره که پول همه اونا رو بدين و يه دست لباس بخريد که هم نوعش و جنسش خوب باشه هم شيک باشه.



۲- ساكت بمانيد :

خردمند و مرموز باشيد و فقط چــيــزي رو كــه لازمه بــگيد. در واقع هيچ چيزي رو تا زماني كه مجبور نشديد نگيد. اشتباهات معمولا توسـط افرادي صورت ميگيره كه بدون دليلي مناسب شروع به حرف زدن می‌کنن. هرقدر يك فــرد اطـلاعات كمتري ازتون داشته باشه، فاصله محترمانه‌ای رو بين خودش و خودتون ايجاد می‌کنه.



3- دروغ نگوييد:

هيچ راهي سريعتر از دروغگويي براي از دست دادن احترام نيست. بخصوص موقعی كه دروغگويي با حماقت همراه باشه. اگر چيزي رو نميدونيد، خيلی راحت بگيد، "مــن در اين مورد نظري نميتونم بدم."



4- هرگز لبخند نزنيد :

از لبخند زدن دوري كنيد تا انساني جدي بنظر بيايد كه براحتـي تـحت تـاثير قرار نميگيره. از هر 10 مورد، 9 مورد طرف مقابل حتي سخت تر تلاش می‌کنه تا مـوافـقـت تورو بدست بياره. در اين شرايط چه كسي به چه كسي احترام ميذاره؟ می‌تونی لبخندهای زيباتو فقط برای کسانی نشون بدی که دوستشون داری.



5- اطمينان و تواضع:

افراد با اطمينان تواناي جـذب بسيـار بـيـشتري نـسبت بـه بقيه افراد دارند.اين اطمينان حـتـي اگـر شامل راه رفتن مغرورانه، وضعيت اندام مناسب يا اخـلاق و رفـتـار شخصـي خوب باشه، تصـويـر شـخصي تحت كنترل رو تو ذهن مياره كه ميدونه چيکارمی‌کنه و ميتونه كار رو به اتـمام برسونه ولی اطمينان توام با تواضع باشه چون آدمهای نادان فقط فخر فروشی می‌کنند.



6- مؤدب باشيد - احترام و نزاكت را متقابلا رد و بدل نماييد

يك انسان با وقار داراي خصيصه هاي در خور احترام است.



7- حافظه خوبي داشته باشيد:

اگر نام فـردي كــه از مـعرفي او 30 ثانيه هم نمي گذره رو بياد نياريد، مثل يه آدم ابله به نـظـر ميايد. بـخـاطر آوردن اسـامــي و آنچه كه به شما گفته شده، نشون ميده كـه فـردی هستی كه به جزئيات توجه داري، و دقيق، باهوش و فهيمی.

یکی نیس اینا را به خودم بگه خب اين از امروز اگرم مخالفتی با اين نکات داشتين بگيد و اگرم نکته‌ مفيدی هم شما داشتين تو کامنت برام بذاريد.